شاخص H (H-index) یکی از پرکاربردترین شاخص‌های علم‌سنجی برای ارزیابی هم‌زمان کمیت و کیفیت تولیدات علمی پژوهشگران است. این شاخص به‌گونه‌ای محاسبه می‌شود که ابتدا مقالات پژوهشگر بر اساس تعداد استنادهای دریافتی، از بیشترین به کمترین مرتب می‌شوند. سپس بزرگ‌ترین عدد h تعیین می‌شود که نشان می‌دهد پژوهشگر دارای h مقاله است که هر یک حداقل h بار مورد استناد قرار گرفته‌اند. برای مثال، اگر یک پژوهشگر ۱۰ مقاله منتشر کرده باشد و از میان آن‌ها ۶ مقاله حداقل ۶ استناد دریافت کرده باشند، اما مقاله هفتم کمتر از ۷ استناد داشته باشد، شاخص H وی برابر با ۶ خواهد بود. ازاین‌رو، این شاخص علاوه بر تعداد مقالات منتشرشده، میزان تأثیرگذاری آن‌ها در جامعه علمی را نیز منعکس می‌کند و به همین دلیل به‌طور گسترده در پایگاه‌های استنادی مانند Google Scholar، Scopus و Web of Science برای ارزیابی عملکرد پژوهشی افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد.