مزمن بودن دیابت نوع 2، موجب کاهش کیفیت زندگی افراد مبتلا به این بیماری می گردد. از روش های درمانی غیردارویی، انجام تمرینات ورزشی تای¬چی و پیاده روی می باشند که در این صورت هم موجب کم کردن میزان سطح هموگلوبین گلیکوزیله شده و هم باعث بهبود کیفیت زندگی مرتبط با سلامت می¬گردد. بین مداخلات انجام شده و بهبود سطح هموگلوبین گلیکوزیله و کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی در بیماران دیابتی ارتباط وجود دارد. با توجه به نتایج تحقیق، به نظر می رسد هر دو روش درمانی ورزش تای چی و پیاده روی بر سطح هموگلوبین گلیکوزیله و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 از تأثیر مثبتی برخوردار بودند، که در سطح هموگلوبین گلیکوزیله، ورزش تای چی مؤثرتر بوده است. اما در کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، هر دو مداخله موثر بودند. بنابراین استفاده از این روش های درمانی برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 پیشنهاد می¬شود.